Een stukje Geschiedenis

Van oudsher heeft er al rivaliteit bestaan tussen de Ford Motor Company en de Chevrolet divisie van General Motors. Beide merken opereren op dezelfde markt. Chevrolet had de Corvair gelanceerd omdat er behoefte was aan compacte zuinige auto's. Ford reageerde hierop met de Falcon en deze verkocht veel beter dan de Corvair, net zoals de Thunderbird in de jaren 50 de vloer had aangeveegd met de Corvette.

Vervolgens presenteerde Chevrolet de Corvair Monza, een sportieve, compacte auto en er bleek grote vraag naar te zijn. Ford probeerde met zijn Falcon Futura te concureren, maar de Corvair Monza verkocht aanzienlijk beter, doordat de Falcon niet het imago en karakter had van zijn concurrent. Om Chevrolet te kunnen verslaan had Ford een nieuwe auto nodig, een auto met een sportief uiterlijk en een sportieve prestatie, een auto die de jongeren aansprak.

In april 1964 vloog de Mustang de markt op. Hij was werkelijk anders, daarom werd deze Ford "Pony Car" genoemd. Niet gebonden aan status of klasse, bijna iedereen voelde zich erdoor aangetrokken. Gewoon ... voor de massa.

Deze betaalbare sportauto was een idee van de jonge vice-president bij Ford, Lee Iacocca. Hem werd gevraagd de tweezits Thunderbird terug te brengen. In 1962 bouwde hij de Mustang I-prototype, een V4 tweezitter. Maar de Mustang moest een vierzitter worden en in 1963 reed de Mustang II showwagen op de Amerikaanse Grand Prix. Hij werd zo hartstochtelijk ontvangen, dat de Mustang in produktie werd genomen.

In de lente van 1964, om precies te zijn op 13 april 1964, werd de Mustang op de Wereldtentoonstelling van New York gelanceerd en ...
de Amerikanen kochten hem massaal !!

De Mustang werd groots geïntroduceerd en in 1964 werden er continu commercials op de drie grootste televisiestations getoond. Men bestormde direct de Ford showrooms. Iedereen wilde één van de eerste Mustang bezitters zijn.

De 1964½ Mustang, zoals deze later werd genoemd, was slechts in twee modellen te verkrijgen: de Coupe en de Convertible. Beide modellen hebben een verlengde neus en een kort kontje, verchroomde bumpers en een verchroomde grill met een rennend paard.

Meer advertenties zien ? Blader dan even door naar de Advertentie Site

Ook het interieur is sportief met afzonderlijke stoelen voor en een kleine achterbank. Er was een diep, schotelvormig stuurwiel en een horizontale snelheidsmeter die leek op die van de Falcon sedan. De auto kon ook worden voorzien van een airconditioning, die in het midden van het dashboard werd gemonteerd.

De koper bleef s'nachts in de auto slapen om ervoor te zorgen dat deze niet onder hem vandaan verkocht werd terwijl zijn cheque werd verwerkt.

De drie achterlichten aan beide kanten zou jarenlang kenmerkend zijn voor de Mustang.
De auto koste toen kaal zo'n $ 2.400,--, maar men kon opties aankruizen, zoals verschillende interieurs en accesoires, om er een persoonlijk scheurijzer van te maken dat meer dan het dubbele kostte. Ford verkocht de eerste dag meer dan 22.000 Mustangs !! In de eerste vier maanden werden er 100.000 Mustangs verkocht, in het eerste jaar 418.000 en de miljoenste in 1966. De Mustang had naam gemaakt en was klaar om te blijven !!!

1965 bracht een paar veranderingen voor de Mustang. De grootste was een nieuw Fastback model. Een andere was de in april 1965 geïntroduceerde GT. Er waren al meer dan 500.000 Mustangs geproduceerd voor het jaar 1965.
De meeste veranderingen van 1966 waren van cosmetische aard. De keuze van interieur-kleuren en interieur-stijlen nam toe tot 34 soorten, zodat de koper nog meer manieren had om "zijn" Mustang te personaliseren.


Ook op de baan had de Mustang succes en zijn sportieve imago werd op de weg nog eens versterkt door de Shelby GT-350 Mustang van 1965 en door de Mach 1.

Een interessant detail van de Mustang 1967 was het "Exterior Decor", de motorkap met de twee naar achter gerichte luchthappers. Deze uitvoering was langer, de grill-opening was vergroot en de auto zag er daardoor agressiever uit.
In 1968 werd een speciaal model gebouwd, de GT/CS California Special. Deze wagen kreeg een nieuw dashboard met twee grote meters en drie kleinere daarboven.


de Mustang werd volwassen. Tegen 1969 werd de Mustang groter en zwaarder. De nieuwe Mustangs waren bijna 4 inches langer. Andere modellen waren de Grande, de Mach 1, de Boss 302 en de Boss 429.
De Grande was gebaseerd op de hardtop Coupé. Bij deze auto lag de nadruk op de luxe, zowel het interieur als het exterieur. Bij de Mach 1 daarentegen lag de nadruk op de prestaties met details die aan de racerij waren ontleend. Ook de Mach 1 had het luxe interieuw van de Grande en voorzien van een matzwarte motorkap met agressief ogende luchthappers en een opvallende striping.


De zeer exclusieve Boss 302 werd op de markt gebracht zodat Ford in de gelegenheid werd gesteld deze auto in de Trans-Am races te gebruiken. Volgens het Trans-Am reglement moest Ford duizend exemplaren aan het publiek verkopen voor deze auto aan de wedstrijd mocht deelnemen.





Hetzelfde gold voor de Boss 429, deze reed op de NASCAR (National Association for Stock Car Automobile Racing). Nu kwam misschien wel het begin van het einde, want toen werd de Pony door uitstootwetgeving ingetoomd en ging hij, net als de T-Bird, ten onder aan het buikje van de middelbare leeftijd!!

Voor bepaalde regio's van de VS werden speciale uitvoeringen gebouwd, zoals de "Twister" Special". Deze werd uitsluitend verkocht in de streek rond Kansas City. Deze Mustang, gebaseerd op de Mach 1 was herkenbaar aan de kleur Grabber Orange en het speciale logo.


Het V-teken

De V8 Mustangs pronkten met hun power, de minder krachtige
6-cylinders zwegen over hun gebrek aan pk's.




Een Winnaar

De Mustang haalde race-successen over de hele wereld. Een grote motor in een betrekkelijk kleine auto betekende dat de wagen zich op de baan beter thuis voelde dan de eerdere Amerikanen.












De verkeerde kant

Het paard op de grille van de Mustang loopt tegengesteld aan de richting waarin de paarden op de Amerikaanse renbanen lopen !!







< --- Homepage